|| धर्मवीर छत्रपती संभाजी महाराज ||

 

|| धर्मवीर छत्रपती संभाजी महाराज ||

रणांगणाची गर्जना, तलवारीच्या धारांची,

छत्रपतींची शपथ होती, स्वराज्याच्या शिखरांची!

शत्रूच्या छावण्यांमध्ये, भयाचे वादळ उठले,

सिंहासनास ताठ ठेवण्या, महाराज स्वप्नांत होते!

न झुकले ते छळांपुढे, ना मागे कधी हटले,

हिंदवीचा अभिमान होता, प्राणांहूनही मोठे!

कैदेतूनी घातक होते, त्या काळातील डाव,

पण छत्रपतींनी घेतले, स्वाभिमानाचा घाव!

सत्यासाठी प्राण गेले, पण तेज अमर राहिले,

हिंदवी रक्ताने लिहिले, छत्रपतींचे स्वराज्य जिंके!

                                        - हर्षद कुंभार

लिहिता राहो...

लिहिता यावे सारे काही… 
हाच माझा स्वार्थ आहे, 
मन माझे कृष्ण अन… 
मी लेखणीतला पार्थ आहे. 

हे कागदच माझे रणांगण… 
साधायचा तो परमार्थ आहे, 
अंत पर्यंत लिहिता राहो… 
तर जीवन हे सार्थ आहे. - हर्षद कुंभार

#KshanKahiWechalele #harshadkumbhar #marathi #poem #marathi #kavita #marathikavita #poetry #pune #maharashtra #marathimulga

तु नसताना मला तुझा भास होतो

तु नसताना मला तुझा भास होतो 

आपले पिल्लू माझ्या पाठीशी 
घुसलेले असते तेव्हा जाग येते ,
डोळे अलगद उघडून पाहिले तर 
निरागस ते शांत झोपलेले असते ,
वळून मग तुला ही नजर शोधते,
झोप गेलेली नसते पण 
तुझे प्रथम दर्शन घेण्याला ही नजर जागीच असते,
मग तू येतेस रोजच्या डब्बा बनवण्याच्या घाईत मला उठवतेस ,
रोज नित्याची ही सकाळ 
तू नसताना मला तुझा भास होतो. 

आवरताना पिल्लूच मागे मागे फिरणे 
बेल्ट, डब्बा गाडीची चावी मिळेल त्या वस्तू सोबत खेळत बसणे ,
आवरून सारे निघताना तुम्हा दोघांचा मला पडलेला घेरा,
पिल्लूच गोड पण स्पष्टपणे केलेले बाय बाय
तुझ शेवटी "लवकर ये" बोलणे ,
आज निघताना तू समोर नसताना मला तुझा भास होतो.

दिवसभर ऑफिस मध्ये भले मिनिटा-मिनिटाला नसेल बोलत पण
एखादा तरी मेसेज असतोच,
शेवटी "कधी निघणार" हा हक्काचा प्रश्न विचाराला जातोच,
मी पण अंदाजे वेळ सांगून ती पाळायचा पूर्ण प्रयत्न करतो 
निघताना "निघतो" हा रीप्लाय करत घरचा रस्ता धरतो,
गाडी चालवताना हे सारे आठवते तू नसताना मला तुझा भास होतो. 

दारावरची बेल वाजवली की पिल्लू धावत येवून
दाराजवळ घुटमळत बसते,
तु दार उघडल्यावर तिचे गोड हास्य माझे स्वागत करते,
पुन्हा सुरू होते तिचे मागे मागे फिरणे आणि उचलून घेण्याचा हट्ट करू लागते. 
आज घरी आल्यावर तू नसताना मला तुझा भास होतो. 

फ्रेश होऊन बसलो की 
चहाचा वाफाळता कप घेऊन तू येतेस, 
दिवसभराचा क्षीण मग 
काही घोट घेत नाहीसा होतो,
जोडीला काही गप्पांची सोबत घेत 
चहाची मज्जा द्विगुणित होते. 
आज एकट्याने चहा घेताना मला तुझा भास होतो. 

रात्रीच्या स्वयंपाकात तुझी सोबत मिळावी म्हणून 
थोडा मदतीचा आधार घेतो, 
अर्धा अर्धा स्वयंपाक करण्याचा थोडा मान घेतो, 
पिल्लूच्या लुडबुडने जरा उशीरच होतो, 
तिला पण कडेवर घेत थोड बाळकडू देतो, 
आज किचन मध्ये तू नसताना मला तुझा भास होतो. 

पिल्लूच जेवण आपल्या आधीच असते 
तिला भरवताना मात्र तुझी चांगलीच दैना उडते, 
नंतर आपण जेवताना तिच्यासाठी ही ताट मांडावे लागते
खोट खोट आमच्यासारखे तीही मग नाटक करते, 
आज एकट्याने जेवताना मला तुझा भास होतो. 

पिल्लूच्या उशीरपर्यंत जागण्याने 
आपला दिवस रात्री उशिरापर्यंत सुरूच असतो, 
तिच्याशी खेळत पण वेळेचे भान ही नाही उरत 
तिला झोपवताना तुझी अंगाई ही कमी पडते, 
शेवटी दमून भागून तुम्ही दोघीही झोपता
पूर्ण दिवस असा काहीसा मावळतो, 
आज पूर्ण मोकळ्या घरात तू नसताना मला तुझा भास होतो. - हर्षद कुंभार 

#harshadkumbhar #KhanKahiWechlele #maharashtra #pune #blogger 
#marathi #kavita #marathikavita

एक सामान्य माणूस

ती सकाळ नसते की …
संध्याकाळ नसते …
मध्यरात्री कुठेतरी मी घरी पोहोचत असतो,

दोन जिवलग घरात …
वाट पाहून झोपेत कुठे तरी…
मी मात्र किचनमध्ये घुटमळत असतो,

घड्याळात काटे मध्यान्हवर तरी …
मी आपला टिव्हीचे चॅनल चाळत…
पचवायला काही वेळ पाळत असतो,

झोपी गेलेले दोन चेहरे…
डोळ्यात साठवून काही…
मी स्वतः ला सावरत असतो,

कुस बदलत उगाच …
झोपण्याचा तो फाजिल प्रयत्न…
झोप लागताच कुठे …
पुन्हा आॅफिसला जायला झगडत असतो. - #हर्षद_कुंभार

#क्षणकाहीवेचलेले #मराठी #कविता
#KshanKahiWechalele #harshadkumbhar #marathi #poem

विचारांची वीज

वीज म्हंटले की काहींना भीती वाटते तर काहींना ती विलक्षण वाटते. ती कधी रौद्र रूपात असते तर कधी सौम्य. आणि एक ही वीज माझ्या मनातली आहे जी तुमच्यापर्यंत पोहोचते बऱ्याचदा तर कधी मनातच राहते.

#harshadkumbhar #kshankahiwechlele #marathi #poem

पक्षी मी थव्यातला ...

या कवितेचा संदर्भ किती लोकांना लागेल मला कल्पना नाही पण आज एका ठिकाणी इंटरव्यूसाठी गेलो होतो तेव्हा त्या वातावरणातील जाणवलेला भाव अलगद  असा उमटला.

पक्ष्यांच्या त्या थव्यात …

ढंग माझा वेगळा,

नव्याचा साज अंगी…  

पण जरासा घाबरलेला.

गप्प विसावतो त्याच झाडावर…

एकटा मी कोपर्‍यात फांदीवर,

किलकिलाट थव्यात सार्‍या…

पण मी माझा स्वर शोधतो.

एक दिवस माझीही असेल …

झेपही तीच, घिरटीही तीच ,

त्याच हवेतला, वाऱ्यावर उडणारा…

मी ही होईल त्या थव्यातला.  - हर्षद कुंभार (२६/०५/२०१८ १२:१५ दुपारी)

#KshanKahiWechlele #harshadkumbhar #marathi #poem #feeling

#क्षणकाहीवेचलेले #हर्षदकुंभार #मराठी #कविता #भावना   

लिहावे काही...

लिहावे काही…
म्हणुन विचार घेवून बसलो,
उतरतील शब्द…
म्हणुन मन अंथरून बसलो.

जमतील नभ…
म्हणुन ओंजळ करून बसलो,
घेऊन शब्दांचा पसारा…
आज कविता करायला बसलो. - हर्षद कुंभार (०५-०५-२०१८ ९:५६ सकाळ)

#KshanKahiWechalele #harshadkumbhar #मराठी #कविता #poem 

भावना...

टिमटिमत्या लाखों,
भावनांमध्ये एकटा चंद्र मी …
परिक्रमा रोजची मस्तकी,
पण कवडसा पाडतात काही.

न्याय द्यावा कोणास,
सार्‍या माझ्याच भावना…
सुख ही माझे अन दुःख ही,
तरी ऊन्ह - पावसाचा खेळ काही.

सुकाळ कधी, कधी दुष्काळ,
भावनांचा कल्लोळ सारा…
म्हणले विसावु क्षणभर सर बनुन,
पण अकस्मात वीज चमकतात काही.

हसुन सुख संपवावे, रडून दुखः,
जस की आभाळ मोकळे करावे…
पण उद्याही परिस्थितीचा सुर्य उगवेल,
म्हणून आशा मावळतात काही.

खरे जगणे त्यालाची जमले,
राखुनी समतोल या मोसमांचा…
वृक्ष बनुनी दोन हात केले,
तव कठीण काळ आठवावे काही. - हर्षद कुंभार (०९-०४-२०१८ ३.५२)

#KshanKahiWechalele #harshadkumbhar

विकासाच्या गोष्टी ….

विकासाच्या गोष्टी ….

काय बोलू त्यांना …

ज्यांच्या ज्ञानाच्या गंगा काल वाहिल्या होत्या,

आजचा दिवस उजाडला तरी…

बदलांसाठी साध्या नाल्यापण रेंगाळल्या.

ऐकुन झाले, वाचुन झाले…

चुकतोय कुठे ठणकावून झाले,

पण मी का? हाच प्रश्न घेऊन…

कितीतरी शपथा अडखळल्या.   

कारण तू ही तोच आहेस,

मीही तोच आहे…

अन कालच्या विकासांच्या गोष्टी,

त्या आज एका रद्दीत विसावल्या. - हर्षद कुंभार (१८-०२-२०१८ १०:१५ रात्रौ )

#KshanKahiWechlele #harshadkumbhar

साधत काही नाही

तो एक बेफिकीर क्षण…
का भरभरून जगत नाही ?
आपलेच दुख, आपलेच सुख…
तरी समतोल साधत नाही !

असीम विचारांच्या गर्तेत …
का जीव अडकून पडतो ?
विचारही माझे, मनही माझे …
तरी चित्त साधत नाही !

उद्याची चिंता, कालची खंत …
का स्वस्थ जगू देत नाही ?
आजचा दिवस हातात …
तरी जगणे साधत नाही !  - हर्षद कुंभार (२३/१२/२०१७ १२:०२ रात्रौ )

#KshanKahiWechlele #harshadkumbhar

नाउमेद....

मोकळे आभाळ माझे…
दाही दिशाही स्पष्ट मला,
पण झेप घेऊ कशी…
मनात अंधकार माजलेला. ¦¦

मी, मीच आहे का ती …
प्रश्न माझाच मला,
विस्कटलेल्या क्षणी…
वाटे आधार हरवलेला. ¦¦

हरवून बसले जग …
शोध नकोच मला,
अंतच नाही ना हा …
प्रश्न मनी उरलेला. ¦¦ - हर्षद कुंभार (१५-११-२०१७ १२.०७ )

ओशाळून बसलो मी....

ओशाळून बसलो मी…
समोर संधीच गाव तरी,
मागतो पहाट नवी …
पण निश्चय रेंगाळत काही.

रोजचेच जीणं म्हणून…
दोषी मलाच मी,
विसावु थोडे करून…
काळ चाखले काही.

येईल एक दिवस करत…
गेल्या रात्री उलटून,
त्याच विचारांमध्ये मी
आजही पहुडलेला काही. - हर्षद कुंभार (०६-११-२०१७ ११.०० रात्र )

#KshanWechaleleKahi  #harshadkumbhar

एक ग्रह...

एक ग्रह मनात आहे,

विचारांच्या वलयावर फिरणारा…

आणि एक दुर अवकाशात,

आपल्याच धुंदीत रमणारा…

एक ग्रह मुक्त आहे,

सर्वच बाबतीत…

अन एक मनात,

सदैव बंदिस्त आणि ग्रासलेला…

एक ग्रह ठरवतो म्हणे,

आपले भविष्य….

अन एक दर्शवितो आपली

वर्तमान मनस्थिती….

एका ग्रहाला तमा नाही,

अस्तित्वाची, जाणिवांची…

आणि एक मात्र विसंबून,

त्यावर चित्र बदलेल काही… - हर्षद कुंभार (१३/०९/२०१७ )

आभाळ भरून येतं

भावनांनी भरलेलं हे आभाळ ...

मोकळं करू वाटतं.

अगदी शब्द होऊन ...

पानापानावर विसावू वाटतं.

 

मग भरून आलेलं मन ...

एक-एक ढग जमा करू लागतं,

पण वास्तवाचा खट्याळ वारा ...

सारं आभाळच वाहून न्हेत.

 

पुन्हा मन मोकळे ...

पान मोकळे ...

वीज पडल्यागत मन...

जळकं झाड होऊन जातं.  - हर्षद कुंभार (१८/०५/२०१७ ११.२०)

मनाची तगमग ... - Harshad Kumbhar

हिंदी चारोळ्या

१)

बस बेचैन है दिल …

दिमाग में काम भरा हैं,

फिर भी आँखों में…

तलाश जाने किसकी …

ना जाने क्या खोज रहा हैं .

२)

अकेले तो नहीं दुनिया में …

फिर भी अकेलापण हैं ,

उजाला कितना चारों तरफ …

फिर भी रात कों ढूंढ रहा हैं .

३)

वक्त तो नहीं लगता …

किसीका होणें कें लियें,

पर खुद कीं तलाश में …

दर दर भटक रहा हूं.

कहा खो गया मैं  …

इन इन्सानों के बीच ,

के अब सितारों मे …

जहाँ ढूंढ रहा हूं .

४)

आज फिर उमड़ आया दिल …

भूले बिछडे कायनात सें ,

लिख रहा फलसफा खुद का …

ना चहात हैं, ना कोई आरजू .

५)

मतलब शायद …

कुछ ना हो इन शायरी का,

बस दिल का आशियाना सुना रहा हूं ,

समझ लेना दिल कों …

सिर्फ वक्त का फ़ासला बयान कर रहा हूं

आज असंच काही सुचत गेले म्हणून लिहिले आहे. एक न दोन चांगल्या 5 चारोळ्या. ना कोणताच अर्थ, ना कोणतीच भावना फक्त जे सुचलं ते आहे. -- हर्षद कुंभार   (१२/०८/२०१६ ०७.२५)

पाण्याची सर होऊन

दि. ०४-०३-२०१६,

आज आॅफिसच्या मित्रांसोबत दुपारी बाहेर जेवण्याचा बेत झाला आणि परतत असताना भेटलेल्या पावसाने सुचवलेली कविता...

पाण्याची सर होऊन
नभातुन पडावे...
स्वैर बागडुन तव
मोती बनुन वसावे...

मोहक चित्र होऊन
मना-मनात उतरावे...
जिकुंन सार्‍यांना मग
लाडका क्षण ह्वावे... - हर्षद कुंभार....

मी चंद्र नाही की,

मी चंद्र नाही की,
सुर्य नाही...
प्रकाश मात्र होत आहे...

मी सागर नाही की,
नदी नाही...
तहान मात्र भागवत आहे...

मी मित्र नाही की,
शत्रू नाही...
नातं मात्र निभावत आहे...

मी दूरचा नाही की,
जवळचा नाही...
अंतर मात्र ठेवून आहे... - हर्षद कुंभार...

वेड! ते भावनांचे...

वेड! ते भावनांचे...
स्वस्त बसुन देत नाही,
बरसल्याशिवाय मग...
मन ही रित होत नाही.

शब्दरचना अन भाव...
वैरी वागतात काही ,
अर्धवट सोडून डाव...
निरभ्र आकाश मी होई.  - हर्षद कुंभार... 29/03/2016 4.15 PM 

मार्ग नवा...

मनात खुप काही असतं,
पण सगळं अस्ताव्यस्त...
लिहायचं खुप असतं,
पण जुळलेलं काही नसतं...

वाट बदललेली जाणवते,
कारण पावलं मोजकीच पडतात...
स्वच्छंदी मन स्वैर,
पण मार्ग काही अडतात ...  - हर्षद कुंभार....