ऑफिस काम म्हणजे ऑफिस काम असतं

---- ऑफिस काम म्हणजे ऑफिस काम असतं ----

ऑफिसच काम म्हणजे  ...
ऑफिसच कामचं असतं ,
आज कितीही केले तरी ...
उद्या पुन्हा ते येतचं असतं .

सकाळी लवकर जाऊन ...
रात्री उशिरा थांबुन ...
अगदी दिवस कमी पडावा ...
एवढ ऑफिसच काम असतं.

खान-पान विसरुन ...
देहभान हरपुन ...
झोपेला टाळुन ...
इच्छांना जाळुन ...
केलेलं ते ऑफिसच काम असतं .

विचारांमधे काम, बोलण्यातन काम ....
शांततेत पण काम, रागारागत पण काम ...
कधी न संपनार काम , का असतं इतक काम ...
शेवटी ऑफिसच काम म्हणजे ,
ऑफिसच कामचं असतं.... - हर्षद कुंभार... 

मनाच्या आडात...

मनाच्या आडात,
काव्याच द्राव्य,
खुप साचलेलं असतं.

पोहरा आडात,
तर मी रोजच टाकतो.
पण...
तो कधी भरुन येतो,
तर कधी रिकामा. - हर्षद कुंभार... 

राग आणि प्रेम

रागावण्याने तिच्या जणु ...
तिव्र सरींचा मारा होतो,
विनवण्या करुन करुन
जिव मात्र बिचारा होतो.

प्रेमाचा धागा हा ...
दरवेळी नाजुक नसतो,
रागवली ती की ...
तो सुतळीगत पण लागतो. - हर्षद कुंभार...

सुचेलच अस काही नसतं

दर वेळी काही सुचेलच ,
अस काही नसतं...
मोकळा क्षणपण येतो,
एकही ढग नसलेल्या आकाशासारखा...

जेव्हा आपलं आकाश
एकदम निरभ्र असतं ...
तेव्हा फक्त दुसऱ्याचं बरसनं
अनुभवायचं असतं... - हर्षद कुंभार....

लहानपण...

लहानपण नकळत सरलं ....
मोठेपण कळत कळत आलं .
अल्लडपणा अलगद गेला ...
समजुतदारपणा सावरत आला .

लहान असताना मनी
मोठ होण्याच स्वप्ऩ ...
आता मोठ झालोय तर
मोठ का झालो हे उरी दुखःन...

काळ बदलला , वेळ गेली
भविष्याची पतंग उडवताना...
हाती वर्तमानाचा तर...
भुतकाळाच्या आठवणींचा मांजा
परेटीला गुंडाळलेला... - हर्षद कुंभार...

मी देत राहीलो...

मी जळत राहीलो ...
तिच्या इच्छांना प्रकाश मिळण्यासाठी...
मी रात्र जागत राहीलो ...
तिच्या स्वप्नांना दिवस दिसण्यासाठी...

मी वाहत राहीलो ...
तिच्या विचारांना वेग येण्यासाठी...
मी सारं देत राहीलो ...
तिच्या ओंझळीत सुःख भरण्यासाठी... - हर्षद कुंभार...

तो एक पाऊस ...

कधी क्षणभराचा ओलावा...
कधी क्षणभराचा विसावा...

कधी हसवतोस ...
कधी रडवतोस ...

कवितेत दिसतोस तु ...
भावनांनमधे वसतोस तु ...

कधी डोळ्यात तरळतोस ...
कधी मनात बरसतोस ...

तुमच्या आमच्या मनातला
तो एक पाऊस... - हर्षद कुंभार -

सांग ना राजा कवा तु येणार...

समदीकड बग कसं कोरडं पडलयं
डोळ्यात काय ती फकस्त पाणी उरलय...
अजुन कीती रे अंत पायशील
शेतीगत तुबी आता लाटरीच तिकीट बनलय...

कुठनं जगण्याची कास धरायची
मानसंच ते हाल जनावरांच काय होईल...
दरवर्षी पिकाचा भरोसा नाय
औंदा तु नाय आला तर आयुष्याच पिक काय राईल.

सांग ना राजा कवा तु येणार
हाल जीवांचे हे संपवीनार ....
जीवांना घोर लावाया
जीव तरी का ह्यो उरनार...  - हर्षद कुंभार .

मनाची मासेमारी...

मनाच्या डोहात ...
खुप भावना असतात,
शब्दांच्या गळाला मात्र ...
मोजक्याच लागतात.

काही भावना ...
अलगद शब्दात अडकतात ,
तर काही आढे-वेढे घेऊन ...
खुप रडवतात.

मोठ्या मासळीसम ...
कधी छान कविता होतात,
तर कधी छोट्या ...
चारोळीनच जाळी भरवतात. - हर्षद कुंभार -

देहभान....

सतत होऊन विचारांचा मारा ...
मन करी मझ बेजार,
दमुन मेंदु तव माझा ...
जडवी मझ नव आजार.

लाख विचार करुन ...
मनास ना मिळे कोणतीच शांती
देहास परी पीडा फार ...
सवे त्याच्या न राही मझ भ्रांती. - हर्षद कुंभार --