नित्यक्रम सध्याचा

रोजची सकाळ मला सुट्टी असल्यासारखी सुरु होते. नियमाने गजर लावलेला असतो. तो पण नियमाने डोळे हलकेच उघडुन बंद करायचा. नंतर काय रात्रीपेक्षा अधिक झोप आलेली असते. रुममेट शेवटी ११ ला जाग करतात किव्वा मलाच जाग येते. मग मोबाईल मधे वेळ बघतच स्वतःला शिव्या देत पटापट आवरायचं आणि १२ च्या ऑफिस टाईमला कसबस पोचायचं....
रात्री झोपताना उद्या मात्र लवकर कसही करुन उठायचचं अस ठरवुन जे झोपयचं... ते आहे ती गाडी पुन्हा त्याच रुळावर हा जणु नित्यक्रम बनला आहे....
असो लग्नानंतर हे चित्र नक्की बदलेल तोवर झोपुन घेतो. - हर्षद कुंभार...

पाऊस मनातला अन डोळ्यातला

काल दि. २८-३-३०१५ रोजी. मी पुण्यातुन काम आटपुन साताऱ्याला निघालो. उन्हाने हैरान गाडी चालवु वाटत नव्हती. कारण काम उरकुन पुण्यातुन बाहेर पडायला पार १ वाजला. कात्रज घाटात असताना सावल्यांचा खेळ चालु झाला. वर पाहिले तर आकाशाच काही वेगळचं चाललं होत. हळु हळु तो आपला एक एक ढग जमा करत चालला होता. थंड वाऱ्याच्या हलक्या झुळुका मध्येच आमचा पाहुणचार घेत होत्या. एक तासाभरात सगळे चित्र पालटत गेलं आणि ढग असे काय भरुन आले की त्यांनी यथेच्य आमचा समाचार घेयला सुरु केलं. हलक्या सरींनी आम्हाला छान सुखद अनुभव दिला. मातीचा सुगंध दरवळु लागला. पाऊस थोडाचं झाला पण वातावरणात मात्र चांगलाच बदल झालेला होता. थोड्याच वेळात घरी पोचलो पण माझ्या मागं मागं ते ढग जणु पाठलाग करत आले होते.. गावी सगळी पिक सराई चालु होती म्हणजे मळनी,वाऱ्याला देणं, वाळवनं.. त्यामुळे सगळ्यांची एकदम तारांबळ झाली. गेल्या गेल्या पहिले गहु वाळवायला टाकले होते ते भरुन ठेवले. नंतर पावसाने इथे पण हजेरी लावली, मग काय काकांचं गहु मळनी आणि हरभरा पण राहिला होता तो भर पावसात मळला. पाऊस पण खरंच परिक्षा घेतो बळीराजाची अवकाळी पावसाने खुप नुकसान होत शेतकऱ्याचं आर्थिक आणि मानसीक पण. कोणाला माहीत पुण्याहुन निघालेला डोळ्यांना सुखवनारा तो प्रवास शेवटी डोळ्यात चिंतीत लोकांपर्यंत संपेल. - हर्षद कुंभार...

माझं शब्दात उतरणं

माझं शब्दात उतरणं ,
हल्ली कमी झालय...
मन खुष असतं ,
वेदनांच वर्ष ते सरलय...

सुखातपण थोडे ,
अश्रु ओघळतात़ ...
तेव्हडचं काय ,
शब्दांच बरसन उरलय... - हर्षद कुंभार...

ऑफिस काम म्हणजे ऑफिस काम असतं

---- ऑफिस काम म्हणजे ऑफिस काम असतं ----

ऑफिसच काम म्हणजे  ...
ऑफिसच कामचं असतं ,
आज कितीही केले तरी ...
उद्या पुन्हा ते येतचं असतं .

सकाळी लवकर जाऊन ...
रात्री उशिरा थांबुन ...
अगदी दिवस कमी पडावा ...
एवढ ऑफिसच काम असतं.

खान-पान विसरुन ...
देहभान हरपुन ...
झोपेला टाळुन ...
इच्छांना जाळुन ...
केलेलं ते ऑफिसच काम असतं .

विचारांमधे काम, बोलण्यातन काम ....
शांततेत पण काम, रागारागत पण काम ...
कधी न संपनार काम , का असतं इतक काम ...
शेवटी ऑफिसच काम म्हणजे ,
ऑफिसच कामचं असतं.... - हर्षद कुंभार... 

मनाच्या आडात...

मनाच्या आडात,
काव्याच द्राव्य,
खुप साचलेलं असतं.

पोहरा आडात,
तर मी रोजच टाकतो.
पण...
तो कधी भरुन येतो,
तर कधी रिकामा. - हर्षद कुंभार... 

राग आणि प्रेम

रागावण्याने तिच्या जणु ...
तिव्र सरींचा मारा होतो,
विनवण्या करुन करुन
जिव मात्र बिचारा होतो.

प्रेमाचा धागा हा ...
दरवेळी नाजुक नसतो,
रागवली ती की ...
तो सुतळीगत पण लागतो. - हर्षद कुंभार...

सुचेलच अस काही नसतं

दर वेळी काही सुचेलच ,
अस काही नसतं...
मोकळा क्षणपण येतो,
एकही ढग नसलेल्या आकाशासारखा...

जेव्हा आपलं आकाश
एकदम निरभ्र असतं ...
तेव्हा फक्त दुसऱ्याचं बरसनं
अनुभवायचं असतं... - हर्षद कुंभार....

लहानपण...

लहानपण नकळत सरलं ....
मोठेपण कळत कळत आलं .
अल्लडपणा अलगद गेला ...
समजुतदारपणा सावरत आला .

लहान असताना मनी
मोठ होण्याच स्वप्ऩ ...
आता मोठ झालोय तर
मोठ का झालो हे उरी दुखःन...

काळ बदलला , वेळ गेली
भविष्याची पतंग उडवताना...
हाती वर्तमानाचा तर...
भुतकाळाच्या आठवणींचा मांजा
परेटीला गुंडाळलेला... - हर्षद कुंभार...

मी देत राहीलो...

मी जळत राहीलो ...
तिच्या इच्छांना प्रकाश मिळण्यासाठी...
मी रात्र जागत राहीलो ...
तिच्या स्वप्नांना दिवस दिसण्यासाठी...

मी वाहत राहीलो ...
तिच्या विचारांना वेग येण्यासाठी...
मी सारं देत राहीलो ...
तिच्या ओंझळीत सुःख भरण्यासाठी... - हर्षद कुंभार...

तो एक पाऊस ...

कधी क्षणभराचा ओलावा...
कधी क्षणभराचा विसावा...

कधी हसवतोस ...
कधी रडवतोस ...

कवितेत दिसतोस तु ...
भावनांनमधे वसतोस तु ...

कधी डोळ्यात तरळतोस ...
कधी मनात बरसतोस ...

तुमच्या आमच्या मनातला
तो एक पाऊस... - हर्षद कुंभार -